Ayazın sessizliğinde yürü ki çığlıkların
Güneşin doğuşunda yankılansın
Hayallerimi,taşısın gök kuşağı,
Sınırsızca büyük olan gökyüzüne
Bir daha doğmasın güneş...
Beni bırakıp gittiğin yere...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirlerinizi çok beğeniyorum tebrikler.!
'Hayallerimi taşısın gök kuşağı' güzel bir mısra . Şiirin içinde iyi bir yer tutuyor. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta