Bir zaman dallarım, yaprağım vardı,
Gündüzüm masmavi, gecem parlardı.
Gönlümü huzurun hazzı sarardı,
Son hazanda ruhum, ufkum karardı.
Umut yaprakları düştü de düştü,
Gelecek günüme ifrit üşüştü.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu son ses belli ki Türkün sesi... Gelecek sesi... Uyanacak Türk Milleti yine eskisi gibi. Kutlarım derin kaygılarınıza katılmamak ne mümkün. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta