Yalın ayak bir çocuk gibi kaldım ardında,
Yetişememiş bir anne sesi gibi.
Bilirsin sen beni,öyle uzak bir kentim kendime.
Aslında hepimiz uzaktık kendimize...
Ölüyorduk,
Ölüyorduk ve tüm gerçeklerimizi
Alacakaranlıklarda yaşıyorduk.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta