Yalın ayak bir çocuk gibi kaldım ardında,
Yetişememiş bir anne sesi gibi.
Bilirsin sen beni,öyle uzak bir kentim kendime.
Aslında hepimiz uzaktık kendimize...
Ölüyorduk,
Ölüyorduk ve tüm gerçeklerimizi
Alacakaranlıklarda yaşıyorduk.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta