Sessizliğin içinden fısıldayan,
Bir sen, karanlığı yırtan;
Kulakları zonklatan gönülleri yakan
Sağır ve Âma olanın işittiği lakin,
Duyan ve görenin işitemediği göremediği bir ambiyans.
Duyamayanın asla duyamayağı
Duymak isteyeninde duyurtamayacağı,
Sifiri ve zindan olan odamdan çağlar nağmeler,
Ben buğün ağladım sesli sesli kalbin bunu hissetmedimi.
Bağırsam mı duyacan? gerçekleri bildikten
Sonra mı..? Anlayacan, bana yakın olan ölüm ve sen
Tek başıma ölürken çığlıklarımamı yetişecen!
Sen modası geçmiş jeton bense antika bir telefon.
Denizler,deryalar ve dalgalar hep sen
Ben ise sese aşık kumsal,,dalgaların
Dövdüğü bir kaya,eskimiş bir sandal
Yerli yersiz atılan bir çığlığım
Evet ben bir sesim kısık kısık
Sen ise kısıkta olsa,bağırdığımda
Yankılanan sesimsin.İçime işlersin.
Sen elini açmış semaya beklerken Ben ise kabul
olamayı bekleyen sesler,içinde
sessiz bir duayım.Amin.Amin.Amin
Kayıt Tarihi : 23.12.2014 03:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!