Bütün ormanların rüzgârları
Ve kükreyen dalgların sesleri
Soluğumun fırtınalarıdır.
Tepeleyerek kentlerin canlı çamurlarını
Açılıyorlar coşarak pür adalarına,
Ve kopardıkları çubuklarla
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta