Sonbahara doğru yapraklarını dökmüş bir ağaç düşün
Yerler asfalt değil toprak
başında şapkası üstü biraz eski kıyafetli
Saçları beyaz biraz yaşlıca yüzünde hafif bir gülümseme hayata inat sanki biraz bana benziyor gibi
Bazı günleri heyecanli sanki hayatının son günü Sanki gökyüzünün açık olduğu bir gecede nasibindeki yıldıza gidecek ruhu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta