Bence değmez bunlar gönül kırmaya,
Aciz kalmış kalleşliğe acıyorum ben.
Dengesini kaybedince toprağa,
Düşmeyecek insanlara acıyorum ben.
Bu hsyatın o en hassas yerinden,
En üst noktasından, bir o kadar derinden,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bence değmez bunlar gönül kırmaya,
Aciz kalmış kalleşliğe acıyorum ben.
Dengesini kaybedince toprağa,
Düşmeyecek insanlara acıyorum ben.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta