Serzeniş Şiiri - Turgut Durmuş

Önce adın kalkar masadan sessizce
Sonra resmin gözünün içine baka baka
Ardından sen kalkarsın pervasızca
Her şey başladığı yerde biter
Bittiği yerde kalır, kelimeler konuşur
Gözler sükût eder gizlice gönle
Ve başlar ince derin bir ayrılık
İçinde ayrılığın sızısı, kalbinde bir aşk yarası
Akşam alacasında ortaya çıkar kötülükler
Seni çeker en dibe kadar boğulursun anılarda
Geçmişinle yüzleşirsin, olmuşu olmamışı
Birden dalar gözlerin sonsuz boşluğa
İstemek sadece içinde ukde kalır
Bir ölünün defterine not yazarsın artık
Yaşam içinde olmazı istersin, denersin
Kahredersin, söversin yaşamaya
Hayatın senden aldıkları sana verdikleri kadardır
Bunu anlarsın
Vazifesini yapmıştır senin için insanlar
Yaklaştıkça senden kaçar yıldızlar
Gün vurur geceye sabahın fecrinde
Susarsın, gözlerin kapanır, yavaş yavaş ölürsün
Güneşin çölünde ıslanırsın, ölümdür aslında seni ayakta tutan