Bomboş bir yaşamdı sanki..
Çaresizliğimin yalnızlığa dönüşen dakikaları,
saniyelerle ölçülen saatlerin sonu gelmez,
hep devam eder yılmadan, ömrünü harcar
ölesiye yıpranmış yüreğiyle.
Kaybedilen umutların çığlığı derinlerden gelirken,
sesini kaybeden bir tenorun isyanına eş bezginliğim..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta