Kimi zaman yüreğin susup söyleyemedikleri, dilin lal olup anlatamadıkları vardır.
Gözlerden inen ince ince sessiz göz yaşları eşlik eder,
Susmuş yüreğe, anlatamayan dile.
İşte o zaman ,
Bir kaleme sarılır parmaklar çaresizce.
Suskunluğun,
Duyguların sığınağıdır o kalem,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta