bazı insanlar vardır ; normal yaşar, vakti saati gelince ölür, bir süre sonra mezarı bile nerede olduğu hatırlanmaz.
bazıları vardır ; hem bu dünyalık hem ahiretliktir. hem yürekte, hem beş vakit duada yaşatılır.
bazıları da vardır ki ; mahşere bırakılmıştır, yakasından tutup, Eyy Rab'bim ben bundan davacıyım demek için bekletilir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta