Gözyaşlarına boğuluyordum sana giden yollarda
Hep bir adım geri kalıyordum sana giden zamanda
Solmuş yapraklar gibi savruluyordu hayatım
Binlerce ayrı parçaya ayrılıyordu
O soğuk çıplak avuçlarında.
Sana yaklaştıkça, uzaklaşıyordum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta