Vurup hançeri gittin, şu bağrım kızıl kanda,
Dönüp bir kez bakmadın, ne bıraktın arkanda.
Canı helâl eyledim, ama aşkımı asla...
Bilmiş ol Mahşer günü, iki elim yakanda.
25 Ekim 1984 – Perşembe / Ankara
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta