Toprak olurdu gözlerinin içindeki karıncalı görünmezlik
Sezinlenirdi bir umuda doğru su olup uçardı boşluğa
Hiç olma der semeresiz yaşa gamsız feryadı olana doğru
Oyna film senaryosunda bulunan kişisel gölgesizliğini
Sakincene yaşa düzene uymadan düzensizliğe adım atarak
Ta ki mutsuzluk banyonda seni kirlerinden mahrum edene kadar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta