Ölüm kokuyor gece
sessizliğin kanatlarında
servilerin ağlayışı
yaprağın hışıltısında gizli
titrek rüzgarların hükmünde
adı sonbahar.bu günün,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Servi; beni en çok etkeyen ağaçlardan biri...Kutlarım. Gülşen şenderin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta