Biliyorum sevgilim
Serseriyim biraz
Deliyim belki
Belki çocuğum daha
Saçma sapan bir insanım
Biliyorum aşkım
Durmadan konuşuyorum
Belki hiç susmuyorum aşkım
Uslanmazım biraz
Ama ben böyleyim
Soytarıyım Ve delicesine aşığım sana
Vazgeçilmez bir tutku gibi
Sarıyorsun bedenimi
Henüz kanayan
Yaralarımı iyileştirmeye yetiyor bir dokunuş
Sihirli bir merhem gibi
Kalbimin derinine işliyorsun
Bir bakışında kaybediyorum kendimi
Hayallerim oluyor bakışların
Seni yaşıyorum her dakika
Nefesim oluyorsun sensiz yaşayamıyorum
Ve sensiz geçen her an üşüyor parmak uçlarım
Dayanamıyorum uzak kalmaya
Her dakika biraz daha parçalanıyorum sanki…
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta