herkesin dudağının ucuna kondurduğu bir melek olurmuş
bir sessiz sineması olurmuş herkesin gözüne yaktığı
uyumak daha pekmiş hem savaşmaktan.
inanmak, söylemek, sızılamak, çığlıklamak
hepsi, hepsi bunların sihce bir yalanmış
yalanmış gözlerimin dolduğu
uzun sözcüklerle dizilediğim mısralar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta