Serpil Kemik Şiirleri - Şair Serpil Kemik

bir dut ağacıydı
ikindi vakti
ince kuru dalları arasından
hüzünle bakan .

nohut oda bakla sofa

Göğe bakmalı insan
çıkartıp ellerini cebinden
selam vermeli
bir söz söylemeli yarınlara
insanca, cesurca
korkmadan...

yarına mı ağlar
yarene mi ..?
şu başım üstünde tavaf eden bulutlar..

göğsüm avuçlarında
dünüm savruk

şimdi,
utangaç hasretim
kolalı ve saklı
göğüs sandığımda ..

heyecandan

..ve
bir aşk şöyle söylüyordu…

Duyuyordum acıyı…
Onurumun sancısını..
Ağır Yaramı ….

çarpışması bitmedi

göğsümde,
iki düşman gibi