Eğer,
taa çocukken
Zafer İlkokulu'nda Bahçesi'ndeki
ıhlamur ağaçlarının gölgesinde
ve İsmet Yıkılmaz öğretmenin dersinde
klarnetinizle çalarsanız Keşan Türküleri'ni
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu topraklardan nice güzellikler çıkar sayın hocam. Yüreğinize sağlık.
Değerli dostum,
Bu ne şairlik böyle,bu ne gözlemleme gücü, her gördüğünü şiirleştiriyosun...Dikkat ettim yaşadıklarından çok gördüklerin şiire dönüşüyor.Tabii bunda duyup hisseden gönüle,düşünüp değerlendiren bir beyne sahip olmanın payı büyük..Ben bu şiirde “Fareli Köyün Kavalcısı” buluşunuzu daha çok sevdim.KUTLUYOR VE SAYGILARIMI gönderiyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta