Aklımın en ücra köşelerinde kaldın bitmek bilmeyen bir arayış yıllarımı çaldı geri veremezsin
Zihin hapishanemde prangalar eskittim azar azar düştün gözlerimden geriye ne sen nede bir adın kaldı
yavaş yavaş yürüdüm her adımda senden bir anı bıraktım ardıma
ben yaşamaya çalışan bir meçhul sen.....Hep aynısın sen hala güzel hala acımasız
bir ben kaldım burda geriye ne sen nede bir adın kaldı hoşçakllarla şiirlerle süsledim mezarını sana son iyiliğim bu.
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!