Kandilli'nin kurşuni şafakları farklıdır,
Çünkü rüzgar burada herkes için aynı yönde esmez.
Her beşerin gecesi aynı fakat karanlığı başkadır,
Çünkü insan yaş almadan asla bilmez..
Terk-i diyâr edecek Mete bu kenti,
Çünkü dilimden düşmeyen o şarkı da unutuldu gitti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta