Gökyüzünün mavisi eşliğinde serin bakışlı gönül gözü ile görüyorum yeryüzünü. Denizleri bir ayna gibi tutuyorum yeryüzünün iki ayaklı ayakları yere sağlam basamayan yüzsüzlüğünün yüzüne!
▪️Önder Karaçay ▪️
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta