Üç çocuğu yetim kaldı, baba ölünce ansızın
Çocukları sardı, gölgesine sığındı ağacın
Yüzünde gülücükler saçtı, içinde yandı yangın
Hiçbir ihtiyacını eksik etmedi çocukların
Çocukların neşe bahçesiydi, ihtiyar dul kadın
Şefkat damlıyordu yüzünden, çiçeğiydi baharın
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta