Üç çocuğu yetim kaldı, baba ölünce ansızın
Çocukları sardı, gölgesine sığındı ağacın
Yüzünde gülücükler saçtı, içinde yandı yangın
Hiçbir ihtiyacını eksik etmedi çocukların
Çocukların neşe bahçesiydi, ihtiyar dul kadın
Şefkat damlıyordu yüzünden, çiçeğiydi baharın
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta