Üç çocuğu yetim kaldı, baba ölünce ansızın
Çocukları sardı, gölgesine sığındı ağacın
Yüzünde gülücükler saçtı, içinde yandı yangın
Hiçbir ihtiyacını eksik etmedi çocukların
Çocukların neşe bahçesiydi, ihtiyar dul kadın
Şefkat damlıyordu yüzünden, çiçeğiydi baharın
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta