Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Erzurumlu,tambir şiir tutkunu
bütün insanların barış içinde yaşadığı,sevgi dolu bir dünya arzuluyor.Tek ideali günün birinde,belkide öldükten sonra türk milletinin yetiştirdiği büyük şairler arasına girebilmek,tabi bunu sadece hayal etmekle kalmayıp,bu yolda elinden gelenden fazlasını yapıyor.
hayat öyle ideallerle doludurki,uğrunda alnan mağlubiyetler,zafer sayılır.
