Ne kötü hallerin vardır bilinmez,
İhanetin izi kalır silinmez,
Yüreğinde sinsi bir el görünmez,
Dokunur tetiğe serhat boyları...
Her akşam ufkunu kızıllık bürür,
Çoğu kez gözyaşı kanlı dökülür,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
