Gülhizar'a...
Akşam karanlığa meylederken dipsiz kuyuları konuşmaya başlar köylerin
Mutsuzlanır yazgının bozkırı üşüyen yılkı atların haymanasında
Muştulu bir fecir için biraz daha kan tutar bedenleri, ağrılar en kunt yerinde durulur
Sığınıp bir gül getirir bahçesinin anlamına hoyrat geçmiş bir yazın imgesinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
