Belkide yanılsamaydı herşey..
Artık bakarken siyah..beyazın.. önemi kalmamıştı.
Bilmediğin duvarlara çarparak öğrendin sınırları,
Yaşamak bu olmamalıydı değil mi?
Anlam arayışları ile tükenen bir ömür,
Yüzde maskeler ve ruhun derinliklerinde kömür.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta