Akşamı tamamlıyorum,
Tutuyorum bacaklarının arasından
Bırakıyorum duymak istediğim kelimeleri dudaklarına
Bana kulak vermesi muhtemel duyuların ortasında yanıyorum.
Çocuklarım gözlerimin önünde
Tanrıyı temsil ediyor gözbebeklerime,
Ben elçi oluyorum yaşlarımı asıp boynuna
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta