Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Güzel Dost, Bu ülkede öylesine nadan, öylesine cudam çoğaldıki, say say bitmez, adamlara şerefsiz değil küfür bile etsen onu kendisine lütuf sayıyorlar, onlar Vatan millet, bayrak gibi kutsal değerlerin değerini bilselerdi bu ülkeyi çanakkale, Dumlupınarda, Kocatepe, hüsrana uğratıp denize döktüklerimizle işbirlikçilik yaparak bu ülkeyi, ABD emperyalizmine ve emperyalistlerine, Siyonustlere, Arap bedevilerine, Fransız Liyonlarına, kısacası dünyada ne kadar düşmanımız varsa, ne kadar Türk'ü tarihe gömek istiyenler varsa onlara satmazlar ve onlarınan birlikte hareket etmezlerdi, onları buradan bir kez daha yuhluyorum, bu güzel şiiri kağıda döken yüreğinize ve kaleminize sağlık, çok ama çok güzel bir hiciv olmuş anlayana saygılarımla
de
Kolay olmadı ayyıldızlı bayrağımı gökyüzünde
Nazlı nazlı ülkemin her tarafında dalgalandırmak
Şehitlerin kanı var indirmek isteyenler olursa
Sık kurşunu kafasına gebersin gitsin şerefsizler....Çok mükembel bir şiir okudum yüreğine kalemine sağlık yürketen kutlarım saygılar...
şerefsizler cephesi çok daha geniş. nice beş para etmezler var daha şairim...
anlatımı etkileyici mısralardı.
duygular aynadaki aynılık gibi yansımış.
tebriklerimle bu güzel şiire ve şairine.
kaleminiz daim olsun.
sevgi ve huzurla kalın efendim.
Almanya'dan selam ve saygılar...
Şairi ve yüregini kutluyorum sevgiler...
Atamız Oğuz ta ilk başta tehlike sinyali veren
Dikkat etmiş Türk`ün soyuna uzanacak kirli eli
İçimizde ihanet eden ülkeye babanda olsa
Sık kurşunu kafasına gebersin gitsin şerefsizler
- Bahri hocam kutlarım bu ne güzel şiirdi. İnanın o kadar çok şerefsiz varki hangi birine sıkacağız sıkmayla bitermi kurşun yetermi bilmiyorum...
Canı gönülden kutluyorum bu güzel şiirinizi ve devamı için İlhamınız bol olsun diyorum. Saygılar.++
Yürek sesinizi tebrik eder, esenlikler dilerm. Ne yazık ki dünyayı şerfsizler istila etti.
Tebrikler gönül dostu selamlar
Sevgili arkadaşım
Bu güzel şiirinizi
Canı gönülden kutlar
saygılar sunarım esen kalın
BU ANLAM DOLU DİZELERİ KUTLARIM SAYGILARIMLA HASAN KARABAY
Herşey karmakarışık üstadım.
Tertemiz olan bir kadro yok.
Ahir zaman neylersin...
Çok anlamlı ve duygulu dizelerdi.
Her şairin dünyası kendisine ait der gibi özgürcesineydi mısralar.
Tebriklerimle güçlü kaleminize.
Selam ve saygılarımla efendim.
Sevgi ve huzurla kalın...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta