Her gün böyle geçmeyecek, biliyorum. Cehennemine düşmüş, alev alev yanıyorum.
Ne kadar tahammül etmeye çalışsam da Aklıma mukayyet olamıyorum;
Seni çok sevmenin kahrıyla yaşıyorum.
Yürüdüğüm her sokakta yankılanan adın var; Hafızamı kaybetsem de unutulmaz mazin var.
Hiçbir şeyin artık ne tadı var ne tuzu var...
Güzeli sende tattım, sense yoksun bıraktın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta