Ayağımız ıslak kumlarda, tahta bir masada, sahilde geceye kaldırıyoruz kadehlerimizi.
Çapkınca bakan ayın , denize vuran baygın ışığında; aşka, sağlığa, dostluğa kalkıyor kadehler.
Tokuşan bardaklardan kahkahalara karışan anason kokusu, içmeden sarhoş ediyor.
Dillere gelen nağmeler , akla düşen anılar, an da kalan sevdalar...
Bu geceye sığdılar.
Denizin kokusuna, dostların kahkahasına ...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta