Bir kış günüydü soguktu
Hüzün vardı ama ben mutluydum
Çok mutluydum umut dogmuştu
Yüregime evime ışık dogmuştu
Oglum umut dogmuştu
Hani gözlerin vardı
Akşam yıldızı
Loş ışıkta parıldıyan
İçimi ısıtan saçların vardı.
Ellerimin arasında dans eden
neredesin gönül bahçem
uğurum sen neredesin
rengaren gökkuşağım
canım benim nredesin
ay ışığım,prensesim
neredesin neredesin
Bir varmış bir yokmuş diye
Başlar masallar
Ben o masallardaki
Adem oğluyum
Adım Serdar
mevsimlerden yaz
aylardan temmuz sen yoksun
sıcak,mavigökyüzü,deniz ve kuşlar
bülbül sesleri ama sen yoksun
sen gönlümü ısıtan yaz gibisin
Bir evde beş kardeş
Bir elde beş barmak
Tek bilek tek yürek
Bir evde beş kardeş
Ben baş barmaktım
nasıl bir sevgi bagladı
seni bana,beni sana
ve nasıl bir şey ayırdı
sen orada ben burda
ve nasıl bir gündürki
Bir satır şiir,
Yazmak geldi içimden
Kalemim tükendi
Yazamaz oldum.
Sözcükler düğümlendi.
Güvenmem dünyada
Babama bile
Dost bildiklerim
Sırtımdan vurdu
Vermem hiç kimseye
Sadece tek tabancayım ama
En azından tabancayım
Rüzğarlarda yıkılmayan
Dalgalarda sarsılmayan
Ama sevdiği için
Romayı yakan bir tabanca




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!