Ben seni kağıt kalem olmadanda
Yazabilirim
Ben seni hiç kavuşamasakta
Yaşatabilirim
Ben seni bir gün yaşamasamda
Bilebilirim
Sen deniz misin böylesi mavi
Yada yakamoz gecede safi
Öylesine bir ihtişam korkutuyor
Derinliğinde vurgun bana kafi
Yaşarken öldürmeye çalıştılar beni
Uçurumdan itmeye çalıştılar beni
Aklımdan etmeye çalıştılar beni
Senden sonrası yalanmış anne
Karanlığa atmaya çalıştılar beni
Seni seviyorum
Seni biliyorum
Seni görüyorum
Sen herşeyimmisin
Urganı boynuma takan celladımmı
Havalar ne kadar soğudu güzelim
Bedenimden çok ruhumla üşüdüm
Evvel sensin sensizlikmi ezelim
Korkuyla gecenin sabahına yürüdüm
Attığın okyanusların en derininde
Yaktığın ateşlerin en alevinde
Yaşattığın hasretin en dibinde
Hala senin bıraktığın yerdeyim
Pencerelerde bekleyen çoçuklar gibi
Hangi dalı tuttuysam elimde kaldı
Nasılsın diye halim soran olmadı
Düşünce kimseler elim tutmadı
Senden sonra sabah güneş doğmadı
Âlemlerin Rabbine şükür hayattıyız
Cezam bitmedimi bu gurbette
Özlemler fırtına ey ezelim
Yaş kalmadı gözün ferinde
Çok garibim Öksüzüm ebedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!