Serdar Açar Şiirleri - Şair Serdar Açar

Derdi veren alemlerin rabbidir
Elbet dermanıda verir
Yürüdüğüm yola taş koyan
Kulu hiç unuturmuyum
Kötülük yapan sadece kendinedir
Hesap günü hesap kesilir

İçimdeki çoçuğu öldürdün
Hüzün diyarında naaşı
Nasıl sevdim seni sor mehtaba
Aşkımdan büyük

özlüyorsun ya
hani sesin titriyor
bakışların donuyor
ellerin çaresizce saçlarında

Kör kuyulara atıpta ardına bakmadın
Çöllere salıp denizlere hasret kaldım
Güneş doğmadı sabaha mehtaba daldım
Herşeyim sandığım hiçbir şeyim hoşçakal

Sessiz derinden kalbime pusu kurdun

İki kere iki dörtmüş kime göre
Biz deli siz akıllı size göre
Sabahta yıldız doğar bize göre
Sığ sularda yüzmeyiz derinlere

Yollar çıkmazmı Sahi kime göre

Uyku tutmuyor
bari onu geri ver
Herşeyimi çaldın
Bari hevesimi geri ver

Güvendiğim dallar kırıldı
tutunamadım
Geceler kabusum oldu
Uyuyamadım
Baktım ki olmuyor

Ufak ufak sabaha varıyor gece
Günahlar DEV gibi sevaplar cüce
SON NEFESTE DİLİMİZDEN KALBİMİZE
ALLAH ve HABİBİ İKİ HECE

Karlı dağ çiçeğim
Uzaktan öyle bakışalım
Bizde sevda dipsiz kuyu
Rüya aleminde buluşalım

Ruhumda kapanmayan bir boşluk
Bir dehlizde kaybolmuş gibiyim
Serseri bir duygu senli yokluk
Adı olmayan bir çoçuk gibiyim