Serçeleri ben öldürmedim.
Onları gördüğümde,
ölüydüler zaten.
Sıcak çakıl taşlarının üstünde,
son nefeslerini kış soğukluğunda veriyorlardı…
...
Serçeleri ben öldürmedim.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Allahın hiç bir kulu,
onlara leş diyemezdi.
Çünkü, bedenleri kıyam halindeydi.
Kanatları rüku eder gibiydi.
Ve ayaklarıysa secde eder vaziyetdeydi.
Serçeleri ben öldürmedim...
Son ötüşmeleri neydi, ne içindi?
daha da doğrusu son sözleri...
Ve aslında zamansız ölüşlerinden belliydi.
..
kutlarım sayın YÜKSEL
farklı ve çok güzellllllllllllllllllllll.............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta