Kimse duymadan süzülüyor kar.
Ağaçların arasından bir sedef çağlayanı.
Rüzgar çok uzak tepelerden uğulduyor,
Ağaçlar, dallarında görünmez bir
yağmur sancağı altında hışırdıyor.
Bu kış gecelerinde yüreğim en hazin sesle inliyor.
Bir parça bende kalmanla mürekebim yıllar örüyor yalnızlığa.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta