Sabahın ilk ışıklarında serçeler,
Evin penceresine geldiler.
Her biri bir ağızdan,
Cik cik diye seslendiler.
Belli ki açtılar hepsi,
Bizden yemek istediler.
Çocuklar yemek verdiler,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta