Bir zamanlar ürkekmiş serçe
Mutluymuş nokta kadar ümitle
Varmış mutluluğa özlemleri
Gönül bahçesinde açarmış gülleri.
Derken bir gün;
Çare aramaya gitmiş
Haşmetli kartalın huzuruna.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Çakıroğlu:
Ayşe Hanım, Düşündürücü evet düşündürücü. Ben hala düşünüyorum...
İnşallah Sizin gibi Mevcudiyetlerin sayıları artar...VESSELAM.
Keşke iki KUMRU olsaymışsınız
kartal ve serçe olunca akıbet hüsran olmuş,ama serçenin yüreği kartalınki kadar büyümüş,dilerim o uürek başka acı yaşamaz,miztik bir hikaye tadıyla okudum ,kıymetli şairem
YAKIŞMADI SANA RÜZGAR+GÜLÜ
PES ETMEK,HAYAT KOŞUSUNDA
YARIM BIRAKMAK.....YAKIŞMADI SANA.....
HAYDİ canlan canlan biraz........................
Bir tebessümle açılan gamzelerinde GÜLLER AÇSIN....
DERİNLİĞİNE İNİLİNCE SERÇENİN NELER ANLATTIĞI ,NE ANLAMLAR TAŞIDIĞI.....O KADAR EĞİTİCİ SÖZLER VAKİ BU ŞİİRDE.....ALMASINI BİLENE ...KISSADAN HİSSE...YÜREĞİNİZİN DERİNLİĞİNİ SEVDİM ŞAİREM......
SAYGILAR....VE TAM PUAN....
Aslında yıldız yapmış onu serçe
Her gece gökyüzünde
Belki görürüm diye.....
ne güzel dizeler...
umut adına...
hayaller adına....
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta