Tepinen fillerin arasında açan :
nadide bir çiçek bir manolya...
Zarifliğine söz yok, anlaşılır kokusundan
Açtı kargaşanın ortasında kalbini
ürküttü, aldığı her darbe insanlardan
üstü başı kirlendi, o güzelim kokusu gitti
Çaresiz, insanlarin zalimliğine direndi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta