Serçe Parmağım Şiiri - Sınır Parlak

Serçe Parmağım

Islak kirpiklerin tenine düşerken
Sormuşum kendime nedendir ağlamam
Uçmuş hayallerin koşamam peşinden
Yoktur ki imkan, yüzündendir ağlamam
Ahar bir rayiha, na-mevcut eşinden

Kâh yakınlarda, kâh yanı başımdasın
Sedefinden kakma altın taşımdasın
Her gün öptüğüm, gözyaşımı döktüğüm
Hassas serçeme elin değmedikçe sen
Sevinirim uzaktan şarkı söylesen

Çıkmak istiyorum seninle yolumdan
Gözündeki fer eder ölümden beter
Sapardım duysam nefesini solumdan
Niye çekiniyorsun ki benden kamer?
İhtirasın pençesi düşmez yakamdan

Bir hatıra var ki çıkmıyor aklımdan
Azabımızı sayıklar, önümde yâr
Suratına bakamadım utancımdan
Tut beni ayağım kayar, arkamda yar
Dizlerimin bağı çözülür sancımdan

Yarınlarımızı çaldı etti firar,
Okyanusların ortasında bikarar
Derin hislerimle yüzleşmekten korkar
Kıskanıyorum seni serçe parmağım
Elim sana mahkûm, sen o kadar özgür…