Zulmün pençesinde bir garip serçe
Neylesin özgürlükten uzaksa kendince
Ya yaşa ya kabul et ya ölüm denilmişse
Artık bu hayatıysa içinin acısı
Hani gökyüzünün mavisi beyazı
Olsunda yeter ki siyahı
İşte senin sema denilirse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta