Bir yorgun serçe var penceremde
Kanatları yağmurla ıslanmış
Telaşesi kabarmış tüyünde
Göçünü minik ağzına takmış
Buhar çıkıyor soluklarından
Kim bilir kaç pencere bırakmış
Neresiydi bilinmez yuvası
Kaç fersahtan göç etti evime
Sormadım nedir bu telaşesi
Vururken gagası pencereme
Aldım cevabını içten içe
Senin resmin için geldi serçe
Resmin evimin en güzel süsü
Serçenin bülbül olma arzusu
Son bulacak bilirim hicranı
Bir sarsa resmin kanatlarını
Tutamam ben nasırlı elimle
İncitirim keskin nasırımla
İki deniz arasında evim
Dalgaların hücum hattı yerim
Resmin harap evimin tek süsü
Dilimde hep o Nisan türküsü
Gidemem evimden resmin varken
Dinler serçe seni anlatırken
Güller elindeki o resmini
Yaşlarla izler iki hayranı
Bölüştük mü bilmem bu sevdayı
Üleştik lakin biz bu hicranı
Minik serçeyle artık yoldaşız
Cam başında resmini şakırız
Elinde güller olan resmini
İki denize de anlatırız
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!