Mahvettik bizim olan ne varsa
Serçe kanatlarından ziyade
Yüreklerimizde de duyulanı
Artık hepimizin bir yanı eksik
Kanadımız kırık,dardayız
Karar dediğimiz hayat dümeni
Bir ok gibi ta şu bağrımızı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta