Dün gece Dünya dan düştüm
Ver elini Ay a seyahat
Ne zaman var, ne saat, nede karı dırdırı
Ne güzelde görünüyor buradan mavi küre
Gel gör ki boşuna hapsetmişiz kendimizi bu gezegene
Şimdi sıra Ay dan-Mars a seyahatte
Dolanıp dururum uzayda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta