Issız gözlerimde derin mavi hüzün damlaları,
Ellerimde kaybolan sıcak umutlar,
Varlığından ayrılan yokluğumla,
Şimdiden gördüğüm bu sessizliği kollarınla sararken;
Söyler misin bana?
Gidişin gerçek mi, yoksa serap gibi mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta