Gitme vakti geldi, yolculuk var yine,
Esti rüzgar, sert ikliminde yalnızlığın
Usulca, sessiz sessiz, sensizliğine
Uzandı yollar, hiç bitmeyecek mi ne
Benim aşkımsın gördüğüm serabımsın
Kara bahtıma bari sen bir ışık olsaydın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta