Sevgiye susamış şu garip gönlüm,
Kuruyup kavruldu bir çöle döndü.
Gönül çölünde sevgi diye gördüğüm,
Sadece serapmış,ümitler söndü.
Fırtınalar kopunca gönül çölünde,
Savrulan onca kum bulut oluyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta