Seraba koşturur, kandırır bizi;
Nefis ile yok eder gerçek izi.
Zevk-u sefa içinde içirir zehri, ...
Göz boyayıp avutup, kandırır bizi.
Gâhı Şah eyleyip oturtur tahta,
Gâh-i düccar eder kötü bahtına.
Gafletle bakmayız dünya vaktine,
Nefse Kul eyleyip yakar, bu dünya bizi.
Hülya ile bağlandık fani işe,
Yöneltmedi bizi gerçek bir işe.
Yutar oldu bizi karanlık köşe,
Nâr-ı cehenneme atar, bu dünya bizi.
Şefkatlıoğlu der; aslımız toprak,
Elbet solar daldaki yeşil yaprak.
Gelen göçer, buralar boş kalacak;
Boş ilim ile yollar, bu dünya bizi.
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 09:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!