Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiire ayrı,sevgili e_mim in yorumundaki 'sulu sepken' e ayrı daldım:))Antolojide bu güzelliği yok etmeye çalışanları şiddetle kınıyorum.(nereden çıktı şimdi bu demeyin lütfen,içimden geldi)
Bizim buralarda 'sulu sepken ' derler bilinmeyen damlaya..Bütün yüzünüzle ağlamış gibi olursunuz sepkenle ıslandığınızda...
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta